Literatuur Amerikaans staatsrecht

Als Commander in Chief kan President Trump straks bijna alles

Reijer Passchier

Of president Trump het hardere defensiebeleid dat hij heeft aangekondigd gedurende zijn campagne daadwerkelijk in de praktijk gaat brengen, zal de toekomst leren. Wat wel vrij zeker is, is dat het Amerikaanse staatsrecht hem nauwelijks zal kunnen hinderen. Dit artikel onderzoekt hoe deze ontwikkeling heeft plaatsgevonden en wat de constitutionele speelruimte is van een hedendaagse Amerikaanse president als het gaat om de inzet van het veiligheidsapparaat van de VS. Het betoogt dat eenieder die hoopt dat de nieuwe president van de VS in toom zal worden gehouden in ieder geval niet moet rekenen op het limiterende vermogen van het Amerikaanse constitutionele recht.

Dit artikel verscheen in het NJB 2017/1.

Analysis: Constitutional Implications of the Trump Administration

Tom Ginsburg

Blogpost van Tom Ginsburg op IACL-AIDC (26 november 2016) over de constitutionele implicaties van een federale regering onder leiding van toekomstig president Trump. 

The Trump break point

Orin Kerr

Opiniestuk in de 'Washington Post' van 9 november 2016 over de vraag: Wanneer meent Congress dat de machtsuitoefening door toekomstig president Trump te ver gaat? Wat is het breekpunt voor het Congress om de uitoefening van de presidentiële macht te gaan controleren en balanceren (checks & balances)?

Het Scalia Court: De nalatenschap van Justice Antonin Scalia (1936-2016)

Joost Sillen

Op 13 februari overleed Antonin Scalia. Dertig jaar was hij lid van het Amerikaanse Hooggerechtshof. Vanwege zijn uitgesproken opvattingen was Scalia geliefd onder conservatieven en gehaat onder progressieven. Joost Sillen bespreekt zijn invloed op het Amerikaanse recht in een bijdrage voor Ars Aequi (AA20160781).

Antonin Scalia (1936-2016): Opvattingen en invloed van een briljant jurist

Eric Janse de Jonge

Op 13 februari overleed Antonin Scalia, rechter bij het Amerikaanse Hooggerechtshof. Hij wordt  beschouwd als een briljant jurist en staat bekend om zijn uitgesproken opvattingen over de rol van de rechter in de samenleving. In zijn artikel (NJB 2016/1651) bespreekt Janse de Jonge de betekenis van Scalia voor de rechtsontwikkeling in de Verenigde Staten.

Democracy and distrust

John Hart Ely

Deze Amerikaanse rechtstheoreticus stelt dat rechterlijk activisme uitsluitend te verdedigen is, wanneer dit gebaseerd is op procedurele gronden. Geïnspireerd door de Amerikaanse constitutie stelt hij dat rechters het primaat en de openheid van het democratische proces dienen te verdedigen. Dit betekent dat rechters zich enkel activistisch mogen opstellen wanneer zij opkomen voor participatie in dat democratische proces of voor groepen of individuen die in dat proces gedwongen zijn een marginale rol te spelen, zogenaamde 'insular minorities'.

Modernity and the Constitution

Antonin Scalia

Antonin Scalia, rechter van het Amerikaans Hooggerechtshof, is een hedendaagse exponent van de stroming originalism. Uitgangspunt van deze stroming is dat rechters bij het interpreteren van de Constitution de originele betekenis als leidraad moeten nemen. Zijn visie op de rol van rechters verschilt sterk van die van bijvoorbeeld Ronald Dworkin. Volgens Scalia bestaat de neiging de rol van rechters te overdrijven. Juristen zijn geen politiek-filosofen stelt hij nadrukkelijk.Zij die hier wel van overtuigd zijn, zoals Dworkin, riskeren volgens Scalia dat de rechtspraak zal zinken tot politiek met andere middelen. ‘De rechter als Icarus’ noemen Cliteur en Ellian deze angst.
Scalia ziet het gegeven dat constitutionele toetsing door rechters soms maatschappelijke ontwikkelingen blokkeert helemaal niet als een probleem. Het hele idee van het recht is juist “to place certain matters beyond risk of change, except through the extraordinary democratic majorities that constitutional amendments requires.”Verder noemt Scalia het onwenselijk dat kandidaat- rechters voor hun benoeming worden gehoord over hun constitutionele opvattingen. Wanneer de antwoorden politici niet tevreden stellen worden de kandidaten niet benoemd. Het gevolg is dat kandidaten hun antwoorden afstemmen op de politiek. Op deze manier oefent de politiek een onwenselijk grote invloed uit op de dominante juridische opvattingen in de Supreme Court. Daarom is volgens Scalia een wending naar de oorspronkelijke opvattingen van de opstellers van de Constitutie nodig.